| Benim elimden sevdiğimi aldınız anne, |
| Ne hayaller kurmustum ben anne, |
| bir gün de bir gün şansım gülmedi... |
| elveda bile diyemedim gidişini sevdimin |
| Tükendi gitti çağım... |
| öğle yürekden sevdimki anne |
| Yüreğini yüreğimi verdiniz başkalarina .. |
| muhabbet kuşum vardı, anne |
| O da yalnızlıktan öldü... |
| Sen beni göğsünde |
| Hep acılarla mı soğurdun anne? |
| Yoksa evlat diye, |
| Koca bir taş mı doğurdun anne? |
| Eziyet degilim, zahmet değilim, |
| Musibet hiç değilim; |
| Bir senin mi balına sinek kondu, söylesene! |
| Doğurdun da beni, |
| Ne ile yoğurdun anne? |
| Benim hiç hayalim olmadı anne... |
| Ne seni rahat ettirdim, |
| Ne kendim ettim rahat... |
| Bir mutluluk fotografı bile çektirmedi bu hayatta |
| Kaybolmuş bir anahtar kadar |
| Sahipsizim anne... |
| Ne omuzumda bir dost eli, |
| Ne saçımda bir şefkat... |
| Bunca yıldır gözyaşlarımı, |
| Hangi denizlere sakladın? |
| Oy ben öleyim, anne |
| HOSCAKAL SEVGİLİ YAR |
